[RMC] EPW : Aitt

posted on 04 Feb 2012 20:42 by palm-palum in RMC
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
และ
 
 
 
นะจ๊ะเธอว์!!
 
 
------------------------------------------
 
วะฮู้วววว ในที่สุดก็ปั่นธีมเสร็จจจ
/เต้นรอบบล็อกกก/
 
ไม่มีอะไรมากล่ะค่ะ ก็อ่านกันเลยน่อออ ;w;
 
------------------------------------------
 
 

ชื่อคู่มวย: กินแกะหรือแกะกิน 

 

Shu Mudan (Vongola)              VS       Rune Alphonso (Millefiore)

Alitt (Vongola)                                  Genesis Lucifer (Cavallone)

 

ธีมที่ใช้ได้

 

1. ซาลาเปา 2. ครูพิเศษ 3. ยาสาย C++ 4. หมวกกะทะ 5. แสยะ 6. มาร์ชเมลโล่ 7. อาเบะ 8. วาสลีน 9. สมถะ 10. เพื่อนรัก 11. เครื่องบินส่วนตัว 12. ขายลูก(กระจ๊อก)กิน 13. เพื่อนกูรักมึงว่ะ 14. ทวินเทล 15. หัตถ์ตะวัน 16. my precious 17. เทนทาเคิล 18. ป้ายไฟ 19. พจมา(ร)น 20. เล็บขบ

--------------------------------

 

ธีมที่ใช้

 

1. ซาลาเปา 6. มาร์ชเมลโล่  10. เพื่อนรัก 14. ทวินเทล  13. เพื่อนกูรักมึงว่ะ

 

------------------------------

 

 

 

1. ซาลาเปา

 

“...♪”

 

เสียงฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอของหนุ่มร่างสูงโปร่งดังขึ้นมาในห้องพัก แห่งหนึ่ง โซฟาตัวใหญ่หนานุ่มน่านั่งตั้งอยู่ตรงหน้า TV เครื่องใหญ่ซึ่งกำลังฉายหนังที่เจ้าตัวโปรดปรานมากที่สุด นัยน์ตาสีฟ้าเข้มจับจ้องที่หน้าจอแบบไม่ละสายตา รอบกายมืดอึมครึมมีแต่แสงจ้าที่มาจากโทรทัศน์เท่านั้น

 

แสงวูบวาบจ้าเป็นระยะๆ ชวนปวดหัวทว่าขายหนุ่มก็ยังคงเพลิดเพลินกับการเสพหนังซอมบี้ที่เขาหลงใหล อลิธดูฉากหนีฝูงซอมบี้น่าระทึกของเหล่าตัวละครด้วยนัยน์ตาเป็นประกายระยิบระยิบแบบสนุกสนาน ขณะที่ข้างตัวมีสัตว์ตัวเล็กขดอยู่ที่กองผ้า

 

มือของชายหนุ่มเอื้อมไปหยิบถุงที่วางไว้บนโต๊ะเล็กขึ้นมาบนตักโดยที่ไม่ได้มองแล้วควานหาสิ่งของในถุงนั้น จนหยิบซาลาเปาลูกโตขาวสะอาดขึ้นมา ความอุ่นของสิ่งที่อยู่ในมือทำให้ชายหนุ่มละสายตาจากหนังฮาร์ดคอร์ (?) ที่ให้ความสนใจอยู่มาเปลี่ยนเป็นที่มือตัวเองแทน ริมฝีปากเรียวคลี่ยิ้มบางแล้วจัดการบิแป้งซาลาเปาเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ แล้วจัดการใช้มือนั้นยื่นเข้าไปในกองผ้าซึ่งสัตว์เลี้ยง (?) ของเขากำลังซุกมันอย่างต้องการความอุ่น

 

“เอ้า...จูดี้ กินซะ”

 

จากนั้นก็ผละมือออกมาแล้วเริ่มทานซาลาเปาในมือตัวเองพลางดูหนังต่ออย่างสุขใจ

 

..แต่ว่า ชูก้าร์ไกลเดอร์กินซาลาเปาได้ด้วยงั้นหรือ...? 

 
 

2. มาร์ชเมลโล่

 

[จูดี้]

 

สวัสดีทุกคนนะ! ผมเป็นกระรอกบิน เอ่อ ไม่สิ ชูก้าร์ไกลเดอร์ต่างหาก เป็นสัตว์กล่องกึ่งสัตว์เลี้ยงของอลิธ (?) ทุกคนอย่าสงสัยนะว่าทำไมวันนี้ผมถึงได้มาจ้อเองแบบนี้ แต่ชูก้าร์ไกลเดอร์ก็พูดเป็นนะฮะ! /ทำตาแวววาว/

 

เอาล่ะ ผมจะบอกว่า ถึงผมจะชื่อ “จูดี้” แต่ผมไม่ได้เป็นผู้หญิงหรอกนะ ชื่อเต็มๆ ของผมคือ “จูเดียน” ต่างหากล่ะ *--* แค่อลิธไม่ชอบเรียกแล้วมาเรียกว่าจูดี้ต่างหาก เป็นเจ้านายที่ใจร้ายชะมัดว่าไหม บางทีก็จับผมอาบน้ำแบบไม่บอกไม่กล่าวกันด้วย มันหนาวนะ L  แถมบางทีก็บังคับตัดเล็บอีกต่างหากไม่รู้หรือไงว่าเล็บคมๆ ของผมเนี่ยมันมีประโยชน์มากเลยนะ  แต่บางทีผมก็แอบซุกกองผ้าหนีเหมือนกัน ♥

 

“จูดี้”

 

ผมได้ยินเสียงเรื่อยๆ เนิบๆ ของอลิธเรียกพร้อมกับน้ำหนักของโซฟาที่ยวบลงไป นี่จะเรียกไปอาบน้ำล่ะสิท่า อุตส่าห์หนีมาได้เป็นเดือนแล้วนะ ไม่อยากอาบบ ผมซุกกองผ้าพันคอของอลิธเข้าไปลึกกว่าเดิม อุ่นสบายจังเลยน้า ♥  น้ำอะไรนั่นผมไม่อยากอาบหรอกจะบอกให้ ถึงผมจะเป็นสัตว์กล่องประเภทพิรุณก็ใช่ว่าจะถูกกับน้ำนี่

 

“จูดี้... มีมาร์ชเมลโล่มาให้ จะกินไหม”

 

อลิธพูดด้วยน้ำเสียงโทนเดิมแล้วขยับตัวนิดหน่อยเหมือนเตรียมพร้อมจับตัวผมมาก... แต่เดี๋ยวนะ...

 

มาร์ชเมลโล่...

มาร์ชเมลโล่! *0*

 

ผมกระดี๊กระด๊าออกจากกองผ้าพันคอแล้วคลานไปที่หน้าตักของเจ้านายทันทีพร้อมทำตาปิ๊งๆ ให้ อลิธรู้เสมอว่าผมชอบกินอะไร แล้วมาร์ชเมลโล่ผมก็ชอบมากเลยนะ  มันไม่มีกฎว่าชูก้าร์ไกลเดอร์ห้ามกินมาร์ชเมลโล่นี่เนอะ♥

 

มืออุ่นๆ ของอลิธห่อตัวผมขึ้นด้วยผ้านวมผืนหนาแล้วยกขึ้นให้ผมอยู่ในระดับสายตาของเขา...แล้วก็ยิ้มหวานให้

 

“มาร์ชเมลโล่ไว้ทีหลัง... จับได้แล้วก็ไปอาบน้ำกันเนอะจูดี้ ♫”

 

....อลิธคนใจร้าย... แง TT_TT... 

3. เพื่อนรัก

 

[อลิธ]

 

ผมมองสัตว์เลี้ยงดื้อๆ ที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กเตรียมแผลงฤทธิ์ตลอดเวลาในผ้านวมที่ผมจับมันอยู่ จนผมต้องยกขึ้นมามองปรามๆ แต่จูดี้ก็ใช้ตากลมโตของมันมองกลับผมแล้วหันหน้าหนีแบบเชิดๆ

 

เฮ้ย... ชูก้าร์ไกลเดอร์ก็งอนเป็น...

 

ผมขำออกมานิดหน่อยแล้วใช้นี้ชี้กดที่หัวของจูดี้แบบหยอกๆ ครั้งนึงแล้วก็หิ้วมันไว้อย่างนั้นและเดินเข้าห้องน้ำ อางใบเล็กพร้อมสบู่เตรียมไว้พร้อมสำหรับจัดการไอ้ตัวเล็กโดยเฉพาะแล้ว ทีนี้ก็เหลือแต่อาบ ผมเปิดน้ำอุ่นใส่อ่างก่อนจะรอมันจนเต็มแล้วจัดการปล่อยชูก้าร์ไกลเดอร์ตัวดีลงไป มันเกาะขอบอ่างแน่นผมเลยรีบฟอกสบู่ให้เร็วๆ และล้างตัวอีกรอบ

 

“โอ๊ย จูดี้ มันเจ็บนะเล็บแกเนี่ย”

 

ถึงผมจะบ่นอุบอิบไอ้ตัวดีก็ไม่คิดฟัง แถมยังจิกแน่นกว่าเดิมอีก ...ดูท่าจะได้มีอีเว้นท์ตัดเล็บเอาใจ (?) แล้วล่ะมั้ง ผมถอนพ่นลมอย่างอ่อนใจแล้วพยายามไม่สนใจความเจ็บที่มือและหยิบผ้านวมมาซับทั่วตัวมันให้แห้ง

 

อันที่จริงผมก็อาบน้ำให้มันไม่ค่อยบ่อยหรอก ดูมันไม่ค่อยจะชอบให้ผมจับโยนลงอ่างเท่าไหร่ ยิ่งกับไอ้ตัวดีที่ดื้อๆ แล้วด้วยล่ะก็ลืมไปเลยว่ามันจะยอมให้ผมอาบดีๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้... ใครใช้ให้ผมรักมันจนมองข้ามว่ามันเป็นสัตว์กล่องไปแล้วล่ะ

 

“นี่ ฉันรู้นะว่าแกงอน... เดี๋ยวมีมาร์ชเมลโล่ให้กินน่า ไม่ได้โกหก”

 

กระรอกตะกละหันหน้าขวับมามองผมทันที... ไม่ค่อยเลยนะแก...

 

“แล้วก็มาดูหนังซอมบี้กัน โอเค้?”

 

และผมก็ได้เห็นกระรอกทำหน้าเซ็งด้วยล่ะ (:

 

4. ทวินเทล


เมื่อตอนเด็กๆ... ผมจำได้ว่าตัวเองเคยถูกใครสักคนจับอุ้มบนตัก...

กลิ่นตัวหอมๆ กับร่างนุ่มนิ่มมันมีผลต่ออารมณ์ของเด็กห้าขวบจริงๆนะ... (<นี่จำได้นานขนาดนั้น!!?)

นั่นน่าจะเป็นพี่สาวข้างบ้าน... เธอเป็นคนที่หน้าตาสวย ผิวขาวๆ ผมดำๆ เป็นคนที่มีเสียงเพราะมากเลย...

 

‘นี่ๆ อาลี่... ให้พี่ทำผมให้ไหม? ได้สินะ อยู่นิ่งๆน้าเด็กดี’

 

ไม่ทันที่เด็กห้าขวบจะพูดอ้อแอ้อะไร เธอก็จับให้ผมนั่งนิ่งๆ และลงมือละเลง (?) ซะแล้ว

 

‘สีผมเธอสวยจังเลยอาลี่ อย่างกับมิลค์ทีแน่ะ พี่ชอบจังเลย.. นุ่มมือด้วย’

 

ผมนั่งสัปหงกด้วยความที่ไม่รู้และไม่แย้ง ตื่นมาอีกทีก็พบกับกระจกใบใหญ่ตั้งอยู่ตรงหน้าและทรงผมที่เปลี่ยนไป... ในทางที่เลวร้ายสุดๆ..

 

‘น่ารักชะมัดเลยอาลี่! ทวินเทลล กรี๊ดด~’

 

...นั่นถือว่าเป็นฝันร้ายตั้งแต่เด็กยันโตเลยล่ะครับ...

 

 

5. เพื่อนกูรักมึงว่ะ

 

ร่างสูงโปร่งของอลิธนอนอยู่บนเตียงกว้าง ชายหนุ่มกำลังเข้าสู่ห้วงนิทรา เปลือกตาปิดสนิทซ่อนนัยน์ตาสีสวยไว้ ลมหายใจที่สะท้อนสม่ำเสมอแค่มองก็รู้แล้วว่าเจ้าตัวกำลังหลับสนิท

 

ทว่าในห้องพักนั้นไม่ได้มีเขาแค่คนเดียวอีกต่อไป เมื่อมีร่างของใครคนหนึ่งมายืนข้างเตียงแล้วนั่งลงจนรู้สึกถึงน้ำหนักที่กดลงบนพื้นเตียง พร้อมกับมืออุ่นที่จับโครงหน้าของคนสะลืมสะลือ

 

“...ใคร...?”

 

เจ้าของห้องเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบากและพยายามเพ่งตามองท่ามกลางความมืด ความมึนจู่โจมทันทีแม้จะพยายามตั้งสติเพราะมีผู้บุกรุกเข้าห้อง ปลายนิ้วของอีกฝ่ายแตะเข้าที่ริมฝีปากตัวเอง อลิธเบือนหน้าหนีและเอื้อมมือไปกดเปิดสวิตช์ไฟหัวเตียงทันที แล้วก็ต้องเบิกตาอย่างอึ้งๆ

 

เด็กหนุ่มผมยาวระต้นคอสีน้ำตาลเข้มจัดกับนัยน์ตากลมโตและร่างผอมบางห่อตัวด้วยผ้าคลุมเตียงพลางมองมาที่เขาด้วยนัยน์ตาแพรวพราว

“อลิธ~ ♥”

 

...ใคร (วะ) เนี่ย!!?...

 

อลิธมองผู้ที่เรียกชื่อเขาด้วยความงงถึงขีดสุด คนคนนี้เข้ามาในห้องเขาได้ยังไง และตอนไหนกัน ทำไมเขาไม่รู้เรื่อง และที่สำคัญประตูห้องก็ล็อคอย่างแน่นหนาดีด้วย แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยในการที่จะบุกรุกเข้ามาถึงในห้องนอนของเขา

 

“อลิธจำฉันไม่ได้เหรอ ใจร้ายชะมัดเลยนะ! เป็นเจ้านายประสาอะไรเนี่ย”

 

เรียวปากบางของอีกฝ่ายเบะด้วยความน้อยใจ เจ้าของห้องสะดุดหูกับคำคำหนึ่ง เจ้านายงั้นหรือ?

 

“...จู...ดี้...??”

 

เด็กหนุ่มร่างบางพยักหน้าหงึกหงักอย่างยินดีและถลาเข้ามากอดเขาทันใด... ทั้งๆที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้านี่ล่ะ!

 

“อลิธ ฉันรักอลิธธ~ ♥”

 

บ้าไปแล้ว!!!

 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงง!~

 

เสียงนาฬิกาปลุกทำให้ดวงตาของชายหนุ่มเบิกโพลง เหงื่อเย็นไหลตามรูปหน้า อลิธหอบหายใจพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นทันทีพลางหันมองซ้ายขวาอย่างหวาดระแวงก่อนจะถอนหายใจออกมาแบบโล่งอกสุดๆ เมื่อห้องแห่งนี้มีเพียงเขาเพียงคนเดียว

 

...ยังดีที่แค่ฝัน ว่าแต่ฝันบ้าอะไรเนี่ย... ชูก้าร์ไกลเดอร์จะข้ามสายพันธ์มาเป็นโฮโมเซเปียนงั้นเหรอ บ้าไปแล้วอลิธ!!...

 

แล้วเขาก็ลุกขึ้นจากเตียงนอนเพื่อเตรียมตัวสำหรับวันใหม่ทันที โดยทิ้งฝันร้ายนั้นไว้และไม่คิดจะหยิบมันมาคิดถึงอีกเลย...

 

 

--------------------------------

 

ในที่สุดก็ส่งทันน เย่!! ;w;

 

ทำไมรู้สึกว่าเกี่ยวกับกระรอกเป็นส่วนใหญ่ ฮืออ /ขำร้องห้ายย/

ยังไม่ได้เอาอลิธไปคุยกับใครเลย อาห์.. อลิธธ ปามขอโทษษ /ไหลลงรูหนีเชือก/

ปล. พวกท่านจงอย่าได้จิ้น อลิธxจูดี้ หรือ จูดี้xอลิธ เลย... /ขำร้องห้ายยยอะเกน/

 

ใครอยากคุยติดต่อได้ทาง ems. โลดนะฮัฟ บางทีตอบช้าแต่ตอบแน่นอนน่อ! :D

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

.....เปลี่ยนเป็นจูดี้ร่างคนแทน :D

ปั๊ง: แม๋นนนนน จูดี้จังน่ารักนะครัฟ มาทำความรู้จักกะจูเลียตจังของปั๊งปะครัฟ!!!

#2 By +hiyuura+ on 2012-02-05 14:44

555+ เพราะชายอลิธยังไม่ได้ออกดรง ไม่เป็นไรจ้า เดี๋ยวว่างๆจะส่งลูกๆไปคุย
แต่แบบนี้ก็ฮาแบบน่ารักๆดีออกนะ.....จะว่าไป......จูดี้เป็นกล่องที่อนาถได้เรื่องมาก = =+ b #ผิดนะะะะะห์